Showing posts with label poem. Show all posts
Showing posts with label poem. Show all posts

Sunday, 1 April 2012

Memory

Memory

It was 2am…
this time I heard it clearly,
the crying in the bathroom.
It was coming rhythmically
as if someone is playing
a low tune with a harmonica.

With a shudder,
I sat on the bed,
watching the bathroom door
in the semidarkness,
thinking that I am alone
in this big old house.

Again came the sound,
the sad wailing of what
I thought is a child,
and that sound was
vaguely familiar.

Then something
broke in me, and
the memory erupted
in my no longer
living sense.

I recognized my own
gasped crying of
twenty years ago,
when I drowned in
that bathtub made of
Chinese porcelain.

Where am I now?

Thursday, 15 March 2012

Neptune

Neptune

Looking at the dissolving sun
through the melting ice,
the retina of my right eye
suddenly captures the picture…

Valleys of Neptune…
Jimmy Hendrix sings,
how his black fingers flow
over his worn out guitar string…

Neptune, why you walk alone
through the beach of barren love
when there’s lots of Bohemian blues
roam around the horizon of hope…

Neptune, step in right,
step in and close the door…
the world is just a picture book
let’s be just landscapes in it…

Neptune, are you shy,
there is nothing to be
ashamed of…
in the mirrored room of memories
you will see only your
tears reflect like stars…

കുന്നിക്കുരു

കുന്നിക്കുരു

അമരയിലകളുടെ മരതകപ്പച്ചയും
ജലപ്പോളകളുടെ നയനാര്‍ദ്രനീലയും
കണ്ണാന്തളിയുടെ ഉന്മത്തരാശിയും
കര്‍ണ്ണികാരത്തിന്റെ കനകശോഭയും
കുളിരായ് കണ്ണില്‍ പടരുമ്പോള്‍
ഒരു കുന്നായ്മപോലെ കുന്നിക്കുരുക്കുഞ്ഞേ
നിന്റെ സൂക്ഷ്മനയനമൂര്‍ച്ച...

നിന്റെ തീക്കുടുക്കമേനിയില്‍
കാലത്തിന്റെ കയ്യൊപ്പുപോലെ
പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്താണ് ,
കലാപത്തിന്റെ കറുത്തപൊട്ടോ...

ചെവിപ്പാമ്പിന്റെ തീക്ഷ്ണനയനങ്ങളില്‍
നീയൊരു രോഷാഗ്നികണം
കരിയിലക്കിളിയുടെ കാതരമിഴിയില്‍
നീയൊരു പ്രണയസ്ഫുരണം
ഉച്ചനിലാവിന്റെ ദിവാസ്വപ്നങ്ങളില്‍ നീ
മഴവില്‍കൊടിയുടെ കണ്ണീര്‍ക്കണം...

തണുപ്പുറയുന്ന ഒറ്റയടിപ്പാതയില്‍
ഇളംകാറ്റിലൂയലാടും പച്ച
പട്ടുപാവാടയുടെ മൃദുനാസികയില്‍
നീയൊരു മൂക്കുത്തിയുടെ മിന്നലാട്ടം...

കുന്നിക്കുരുക്കുഞ്ഞേ
വെളിപാടിന്റെ മൂര്‍ത്തദൃഷ്ടിയാല്‍
ഞാനിപ്പോളറിയുന്നു
വേലിയിറമ്പുകളിലെ സാമ്രാജ്യത്തില്‍
നീയണിയുന്ന കറുത്തപൊട്ട്
കലാപത്തിന്റെ കുലചിഹ്നമല്ല, അത്
നിന്റെ കുന്നായ്മയുടെ കിരീടം മാത്രം.
നമിക്കട്ടെ നിന്നെ ഞാന്‍ ...

Thursday, 1 March 2012

DEEP BLACK

DEEP BLACK

From nowhere,
it comes…
may be from
the dark crevices
of time…
or from the
hidden depths
of memories.

It’s as cold
as the heart of
a vampire…
as vicious
as an angry viper…
as devious
as a quicksand pit.
 

It infiltrates
into the serene
pools of sanity,
to erase off
whatever sense
resides there…
to shatter
the solace of
blissful solitude.
 

Why deep black,
in this vast
expanse of
the cosmic mass,
you prefer
to invade
the fragile minds of
mere dreamers…

Tuesday, 21 February 2012

അദൃശ്യരേഖ

അദൃശ്യരേഖ

മണ്‍കുടിലിനും മള്‍ടിലെവല്‍ ഫ്ലാറ്റിനും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖയേതാണ്?
കാളവണ്ടിക്കും ബെന്‍സ് കാറിനും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖ?
ഒറ്റത്തോര്‍ത്തിനും സാവില്‍റോ സൂട്ടിനും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖ?
കഞ്ഞിവെള്ളത്തിനും ഷാര്‍ക്ഫിന്‍ സൂപ്പിനും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖ?

കറുപ്പിനും വെളുപ്പിനും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖ?
നരകത്തിനും മോക്ഷത്തിനും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖ?
അന്ധതയ്ക്കും കാഴ്ചയ്ക്കും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖ?
അജ്ഞതയ്ക്കും അറിവിനും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖ?
കാപട്യത്തിനും മാന്യതയ്ക്കും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖ?

അതികാമത്തിനും ഷന്ധതയ്ക്കും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖ?
സ്വീകാര്യതയ്ക്കും തിരസ്ക്കാരത്തിനും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖ?
പ്രണയത്തിനും വെറുപ്പിനും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖ?

പറയൂ, ആത്മാവിനും ശരീരത്തിനും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖയേതാണ്?
മനുഷ്യനും മനുഷ്യനും
ഇടയിലുള്ള അദൃശ്യരേഖയേതാണ്?

ഉത്തരം മിത്രമേ
കാറ്റിലലയുന്നു
ഉത്തരം കാറ്റിലലയുന്നു...

മൃതം

നീല നിയോണ്‍ വെളിച്ചം അന്തിച്ചുവപ്പിനെ പുണര്‍ന്ന്
വാംപയറുകള്‍ക്ക് പ്രിയങ്കരമായ വയലറ്റ് ച്ഛവിയിലമരുമ്പോള്‍
എന്റെ കട്ട്ഗ്ലാസ്സില്‍ സിംഗിള്‍മാള്‍ട്ടിന്റെ മഞ്ഞയ്ക്കുമേല്‍
സുതാര്യമായ ഐസ് ക്യുബുകള്‍ തണുത്ത ചുണ്ടുകള്‍കൊണ്ട്
പരസ്പരം അലിയിക്കുന്നു...

ഭിത്തിയില്‍ വിവസ്ത്രയായ നടാഷാ കിന്‍സ്കി
പീതചതുരങ്ങളാല്‍ അലംകൃതനായ അനകോണ്ടയെ
വക്ഷോജങ്ങളമര്‍ത്തി റേപ്പ് ചെയ്യുന്നു...

മുറിയില്‍ ജോണ്‍ ലെന്നന്‍ പാടുന്നു
ഇമാജിന്‍ , രാജ്യങ്ങളില്ലാത്ത നിയമങ്ങളില്ലാത്ത
അപാരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഉന്മാദകാന്തിയെക്കുറിച്ച്...

എന്റെ ഓര്‍മകളില്‍
സ്വപ്നങ്ങളുറങ്ങിയ കണ്ണുകളിലെ
മുഖപടം ചാര്‍ത്തിയ സങ്കടം മാത്രം
ഇടമുറിയാതെ പൊഴിയുന്ന ഗുല്‍മോഹറിന്റെ ചുവപ്പും
ഒന്നൊന്നായടരുന്ന ബോഗൈന്‍വില്ലയുടെ വെളുപ്പും
ഇടകലരുന്ന പാതയുടെ മോസൈക്കില്‍
കാത്തിരിപ്പുകളെ നെടുവീര്‍പ്പുകളായി മാറ്റുന്ന
നിസംഗതയുടെ രാസവിദ്യ...

മടുപ്പിന്റെ മേശയ്ക്കുമേല്‍ ആംബര്‍ദ്രാവകത്തില്‍
പ്രതിഫലിക്കുന്നത് , ആസന്നമൃത്യുവിനെ
ചുംബിക്കാനായുന്ന ഓറഞ്ചിന്റെ വലിയ വൃത്തം...
സ്വസ് തി...


ഫ്രെയിം

ഫ്രെയിം

വീട്ടുകാരെല്ലാം കാത്തുകാത്തിരുന്നു
ഒരു മാര്‍ച്ചുമാസത്തിലെ പൂരംനാളില്‍ 
കൊച്ചുബംഗ്ലാവില്‍ കുഞ്ഞനിയച്ചന്‍
ഒരു ഫ്രെയ്മിനുള്ളില്‍ ഭൂജാതനായി...

കൈവളരുന്നോ കാല്‍വളരുന്നോ
എന്നുനോക്കാന്‍ ആളെപ്പോഴും റെഡി...
നല്ല ഭക്ഷണം കഴിച്ചും നന്നായി പഠിച്ചും
ഫ്രെയ്മിനുള്ളില്‍ കുഞ്ഞനിയച്ചന്‍
മിടുക്കനായി വളര്‍ന്നു...

കാലംചെല്ലെ ബാങ്കില്‍ ജോലികിട്ടിയ
കുഞ്ഞനിയച്ചന്‍ അപ്പന്‍ കണ്ടുപിടിച്ച
ദിവ്യയെ ആയിരംപേരെ സാക്ഷിനിര്‍ത്തി
ബസിലിക്ക പള്ളിയില്‍വെച്ചു കെട്ടി
എല്ലാവര്‍ക്കും കായിക്കയുടെ ബിരിയാണിയും
ലാസ ഐസ് ക്രീമും കൊടുത്തു...

ആ ദാമ്പത്യവല്ലരിയുടെ ഫ്രെയ്മിനുള്ളില്‍
ടിനുവും ടിന്റുവും ഇരട്ടയായി വിരിഞ്ഞു
ഗള്‍ഫില്‍ നിന്ന് വന്ന ജോളിയളിയന്‍
ആ ഫ്രെയ്മിലേക്ക് ഒരു സ്കോച്ചംബെയ്തു...

അങ്ങിനെയങ്ങിനെ ടിനു സോഫ്റ്റ്‌വേര്‍ പഠിച്ചും
ടിന്റു മെഡിസിന്‍ പഠിച്ചും യുഎസിലേക്ക് പോയി
കുഞ്ഞനിയച്ചന്‍ തന്റെ ഫ്രെയ്മിനുള്ളിലിരുന്ന്
മാസാമാസം മണിട്രാന്‍സ്ഫര്‍ വഴിവന്ന പണം
അളിയന്മാര്‍ക്ക് പലിശയ്ക്കുകൊടുത്ത്
കുടുംബസ്വത്ത് ഇരട്ടിപ്പിച്ചു...

ഇപ്പോള്‍ കുഞ്ഞനിയച്ചന്‍ തന്റെ
ആറടി റിയല്‍എസ്റ്റേറ്റ്‌ മുറിയുടെ
തണുത്ത ഫ്രെയ്മിനുള്ളില്‍
തങ്കലിപികളില്‍ തന്റെ പേരെഴുതിയ
മാര്‍ബിള്‍ഫലകം നെഞ്ചില്‍താങ്ങി
സുഖമായുറങ്ങുകയാണ്...

ഫ്രെയിമിന് പുറത്ത് ലോകം സജീവമാണ്...